Мақал "Іші ассыз, сырты тонсыз" адам немесе нәрсенің сыртқы бітімі мен ішкі мазмұнына қатысты айтылған. Бұл мақалдың мағынасы, адамның сыртқы көрінісіне қарап оның шын мәнінде не екенін, яғни ішкі дүниесін бағалаудың қаншалықты дұрыс емес екенін көрсетеді.

Ол жерде, сыртқы түрі бойынша бай болып көрінуі мүмкін, бірақ іші бос, яғни шынайы құндылықтар мен мазмұнға ие емес болуы мүмкін. Мысалы, кейбір адамдар қоғамда танымал болуы мүмкін, бірақ олардың ішкі әлемі, моральдық құндылықтары әлсіз.

Мақал, сондай-ақ, ізгілік пен шындықтың сыртқы видтен гөрі маңыздырақ екенін және адамдардың ішкі қасиеттерін бағалау керектігін білдіреді.