Бұл мақалдың мағынасы – еңбек пен жігерліліктің маңыздылығын, ал жалқаулықтың адамға зиян келтіруін көрсетеді. Мақалда "еңбек" арқылы адам өзінің мақсаттарына, мұраттарына жететіндігі айтылса, "жалқау" болудың адамға абыройсыздық және құр абырой әкелетіні, яғни өзіне теріс әсерін тигізетіні түсіндіріледі.

Яғни, тұрақты еңбек істеп, өз мақсатына жетуге ұмтылған адамның қоғамдағы орны мен абыройы жоғары болады, ал жұмыс жасаудан қашқақтаған, жалқауланған адам абыройынан айрылып, құрметтің жоқ болуына әкеп соғатыны туралы ойды жеткізеді. Бұл мақал адамдарды еңбекке, білім алуға, өз-өзін дамытуға шақырады.