Мақалдың негізгі мағынасы - дүниеге, материалдық байлыққа, келгенде адамның өзімізге тән рухани құндылықтарды, моральдық қағидаларды жоғалтатындығын білдіреді. "Дүниеқор" дегеніміз - тек қана дүние-мүлікке, байлыққа қызығушылық танытатын, соған құлдық ұратын адам. "Дүниенің құлы" дегендегі "құл" сөзі, адам осы дүниеқорлықтың әсерінен еркіндігінен, жеке тұлғалық қасиеттерінен айырылып, тек материалдық байлық үшін өмір сүретіндігін айтады.

Яғни, мақал адамдардың өмірінде рухани байлықтан гөрі материалдық нәрселерге құлшыныс танытатындарын және осылайша нағыз бақыттың көзінен алыстайтындарын ескертеді. Адамдар өздерін дүниенің құлы етпей, адамгершілік, моральдық құндылықтарды, рухани байлықтарды бірінші орынға қоюлары қажеттігін көрсетеді.