Бұл мақал адамның сөзіне, яғни айтқан нәрсесіне сенудің өзі өзгермелі, ал адамның іс-әрекеті мен шындығы өзгеше болуы мүмкін екенін білдіреді. Яғни, біреу бір нәрсені жиі айтып, басқаларға әсер етуге тырысса да, оның шын мәніндегі әрекеті немесе ниеті өзгеше болуы ықтимал.

Сондай-ақ, бұл мақал адамның мақтаншақтық, көлгірсу немесе алдамшы әрекеттерін сыни көзқараспен қарауға шақырады. Сөз бен істің арасы, көбінесе, алшақ болады дегенді меңзейді. Яғни, қанша жерден "бояушы" (яғни, жақсылықты, әдемілікті айту) десе де, ақиқаты мен шындығы әрдайым бірдей бола бермейді.