Бұл мақалда адамдардың жомарттық пен пейіл мәселесі туралы сөз қозғалады. "Берейін десең ештеңең жоқ" деген бөлігі, кейде адамда беретін нәрсе болмауы мүмкін екенін білдіреді. Алайда, "Бес ешкің бар да, пейілің жоқ" деген сөйлем, адамның қолында бар игіліктің (бес ешкі) өзі жеткілікті болса да, егер ол адамда жомарттық пен мейірімділік, яғни пейіл болмай қалса, онда ол игілігі ешқандай мәнге ие болмайтынын көрсетеді.

Яғни, мақалада адамның материальдық жағдайы емес, оның ішкі әлемі, рухани байлығы мен жомарттығы маңызды екендігі айтылады. Пейіл мен мейірімділік жоқ болса, адамда не бар болса да, ол ештеңе емес.