Мақалда "Байды Құдай ұрарында, Дәулетіне мас болар" деген пайым бар. Оның мағынасы: байлық пен дәулет иелерінің, яғни байлардың, өздерінің материалдық жағдайына тым мақтаншақ немесе бүйрек шалған кезде, Құдай оларды сынауға немесе жазалауға бейім болады.

Мақал байлардың байлығына батып, ондағы шектен тыс рақат пен қуанышқа мастанып, шынайы өмірдің қиындықтары мен жауапкершіліктерін ұмытып кетуінің қауіптілігін көрсетеді. Яғни, байлықтың уақытша екендігі, ол адамды бақытты етпейтіні туралы ескерту. Мұндай мастық, әдетте, адамның теріс қылықтарына, асыра сілтеуге, arrogance-қа (өзін басқалардан жоғары санауға) әкеліп соғуы мүмкін, ал соңы көбінесе теріс салдарға алып келеді. Жоғары күш, Құдай, мұндай жағдайды көріп, араласуы мүмкін деген ойды да білдіреді.