Мақал "Аштан өлген кісінің моласы жоқ" дегенде, адамның өмірдегі ең негізгі қажеттіліктерінің бірі – тамақ екенін және отбасы немесе қоғам тарапынан қолдау көрмеген адамның жағдайының қаншалықты ауыр болатынын білдіреді. Мұнда "аш" деген сөз тек физикалық аштықты емес, сонымен қатар моральдық, эмоционалдық және әлеуметтік қолдаудың мүлдем жоқтығын да меңзейді.

Мақал адамның ауыр халде болатындығын, егер ол жапа шегіп, қиын жағдайға тап болса, қоғам немесе адамдар тарапынан қолдау көрсетілмейді, оның қадір-қасиеті мен елеулігі көзге ілінбейтінін көрсетеді. Яғни, қолдаусыз, қамқорлықсыз, адам қоғамда өзінің орнын таба алмайтындығын, "аяқ астында" қалып, ұмытылуы мүмкін екенін айтады.

Осылайша, мақалда әлеуметтік жауапкершілік, қамқорлық және адамгершілік мәселелері көтерілуде.