Бұл мақал «Анасыз өмір - сөнген көмір» дегенде, ананың өмірдегі орны мен маңыздылығын білдіреді. Ана - адамның өміріне жарық әрі жылу беретін, қуаттандыратын басты тұлға. Анасыз өмірді сөнген көмірмен салыстыру арқылы, ананың жоқтығында адамның өмірі мәнсіз, салқын және қуатсыз деген ойды жеткізеді. Көмір сөнген кезде, оның жылуы мен жарығы жоғалады, дәл сол сияқты анасыз адам да өзінің өмірінде жылулық пен махаббаттың жетіспеушілігін сезінеді. Мақал ананың рөлін, оның маңыздылығын және баланың онысыз қиындықтарды сезінуін көрсетеді.