Бұл мақалда "жылан" және "түйе" метафора ретінде қолданылған. "Жылан" – жіңішке, ұзын, біртүрлі, ал "түйе" – ірі, күшті, массивті. Мақалдың мағынасы – кеудесін керіп, айналасына көз жүгіртпей, өз кемшіліктерін байқамай, басқаларға сын айтқан адамның өзінде де осындай кемшіліктер болуы мүмкін екенін білдіреді.

Яғни, әркім өз кемшіліктерін жөнге келтіріп алмай, басқалардың кемшіліктерін сынаудан аулақ болуы керек деген ойды алға тартады. Мақал адамның өзін-өзі бағалауы мен басқаларға сын көзбен қарау арасында теңгерімді сақтауға шақырады.