Бұл мақал қоғамдағы адамдардың статусына, әлеуметтік жағдайына және олардың бір-біріне қарым-қатынасына байланысты.

"Жарлы деп сөкпе, Пайғамбарға тілің тиеді" деген жолда жарлы, яғни кедей адамдарды сынға алудың зияндығы туралы айтылады. Мұнда Пайғамбардың, яғни рухани жетекшінің, барлық адамдарға, әсіресе, жағдайы төмендерге қолданылатын ерекше мейірім мен құрмет көрсету қажеттілігі 강조далады.

"Жалғыз деп сөкпе, Құдайға тілің тиеді" деген жолда жеке адамдарды, шатасқан немесе оқшауланғандарды сынап-егерусіз бағалау мәселесі сөз болады. Мұнда жалғыздықты сынаудың Құдай алдындағы жауапкершілікке әсерін түсіндіреді.

Жалпы, мақалда адамдардың бір-біріне құрмет көрсетуі, әлеуметтік статусына қарамастан, барлығының құқығы мен қадір-қасиетіне құрмет көрсету қажеттігі суреттеледі. Адамдарды төмендету, сынға алу – ол теріс әрекет, және ол жаратушыға, рухани құндылықтарға да теріс әсерін тигізуі мүмкін деген ойды білдіреді.