Бұл мақал бір нәрсенің жалған немесе өтірік екенін білдіру үшін қолданылады. Мақалда түлкі мен бөрі (қасқыр) арасында бір-бірімен мүдделес болуы, яғни, екеуі де бір себептермен бір-біріне көмектесуі немесе оларды алдауы жөнінде айтылады. Түлкі — айлакер, алаяқ, ал бөрі — күшті, бірақ опасыз жануар ретінде бейнеленген.

Бұл мақал кең мағынада адамның достық қарым-қатынастары немесе өзін қоршаған орта туралы ойланып, әрқашан да абай болу керектігін ескертеді. Шын мәнінде, біреудің затын немесе мүддесін өз қарым-қатынасына ұқсас түрде пайдаланып, опасыздық жасауы мүмкін екенін білдіреді. Сондықтан, бұл мақалды адамдардың арасындағы сенімділіктің, ілтипат пен алдау арасындағы байланысты көрсететін даналық ретінде түсіндіруге болады.