Түйенің сүйген шөбі - жантақ.
Тиіннің сүйген асы - жаңғақ.
Мақалдың мағынасы мен түсіндірмесі
Негізгі мағынасы
Бұл мақал әр тіршіліктің өз несібесі, өзіне лайық азығы болатынын білдіреді. Түйе үшін жантақ — әрі қорек, әрі шөлге төзімді өсімдік; ал тиін үшін жаңғақ — табиғатына сай сүйікті ас. Астарлы мағынасы: әр адам, әр жан иесі өз болмысына, талғамына, қажетіне қарай өмір сүреді. Біреуге ұнаған нәрсе екіншісіне жарамауы мүмкін, сондықтан бәрін өз өлшемімен бағалау керек.
Образдар мен теңеулер
Мақалдағы түйе мен тиін — екі түрлі мінез бен тұрмыс салтының бейнесі. Түйе сабырлы, төзімді, шөлге шыдамды жануар ретінде берілсе, тиін епті, ширақ, жинақылықты білдіреді. Жантақ пен жаңғақ та жай тағам емес, әрқайсысы сол жануардың табиғи ортасына, қорегіне сай алынған. Осы арқылы халық «әркімнің өзіне лайық сыры, сыбағасы бар» деген ойды ықшам жеткізген.
Қазіргі өмірде
Бұл мақалны адамдарды салыстырғанда немесе талғамды түсіндіргенде қолдануға болады. Мысалы, біреуі ауыл тіршілігін ұнатса, біреуі қала өмірін қалайды — екеуінің де өзіне сай таңдауы бар. Яғни, әркімнің өмір салты мен қалауын құрметтеу керек.
Tıinniń súıgen asy - jańǵaq.