Бұл мақалдың мағынасы — адамның ойы мен ниетінен тәуелсіз, Алланың, тағдырдың шешімі басым болатындығын білдіреді. Яғни, адам не істесе де, өзі екі жақты болып, бір істің болмайтынын ойласа да, Тәңір (Алла) өзінің жоспарымен адамзатқа не жасау керектігін шешеді.

Мақалдың ішкі мәні, адамның жалғыз өзі шешім шығара алмайтыны, кейде оған қандай да бір күш әсер ететіні, өмірде күтпеген жағдайлар болуы мүмкін екендігін көрсетеді. Тәнірдің еркі әрдайым адамдық ниеттен жоғары тұрады, сондықтан да адам не істесе де, нәтижесінде соңғы шешім Тәңірдің қалауына, тағдырдың жазуына байланысты болады.

Бұл мақал арқылы адамды тағдырға, Алланың қалауына сенуге, кей кезде өзінің ниеті мен жоспарларының жүзеге аспауы мүмкін екеніне дайын болуға шақырады.