Мақалдың мағынасы - адамның бұрынғы сөйлеген өтіріктері мен жалған ақпараттарына байланысты, егер ол шындықты айтса да, оған ешкім сенбейді. Яғни, өтірікке жиі барып жүрген адамның шынайы сөзі мен әрекеттері құнсызданады. Бұл мақалда өтірік пен шындықтың арақатынасы, адамдардың бір-біріне сенімділігі туралы ой айтылады. Сонымен қатар, өтіріктің адам беделіне теріс әсер етіп, шындықты айтудың да қиындықтарын көрсетеді.