Бұл мақал әлсіз адамның жағымпаздық танытуына, ал кербез адамның өзінен жоғары санап, мақтануға бейім екендігін білдіреді.

"Әлсіз кісі жағымпаз" — әлсіз немесе төмен дәрежедегі адам өз жағдайын жақсарту үшін басқаларға жағымпаздық көрсететіні туралы айтады. Яғни, ол адам өзінің әлсіздігін жасырып, жоғары дәрежедегі адамдардың алдында тәуелділік танытып, олардың көңілін табуға тырысады.

"Кербез кісі қырымпаз" — кербез, яғни өзін жоғары санаған адам басқа адамдардан өзімшілдікпен, үстірт немесе менменділікпен ерекше болуға тырысады. Ол өзін ерекше, жоғары деңгейлі адам ретінде көрсетеді.

Мақал жалпы алғанда, адамдардың әлеуметтік жағдайлары мен мінез-құлқындағы динамиканы суреттейді: кейбір адамдар әлсіздіктерін баса отырып, кездейсоқтық пен жағдайларға байланысты жағымпаздыққа ұрынып жатса, ал кейбіреулер кербездік пен менмендікке салынып, өздерін соған сай ұстайды.