Бұл мақалда «құнажын» (яғни, мүйізді мал) мен «бұқа» (еркек мал) тіршілігінде табиғи байланыс, өзара тәуелділік пен жауапкершілікті бейнелейді. Мақалдың мағынасы — егер құнажын (жас мал) дұрыс тәрбиеленіп, жақсы қаралса, бұқа (отбасында еркек рөліндегі адам) өз функциясын адал атқарады, яғни, мал мен адам арасында тұрақты байланыс және тыныштық болады.

Осылайша, мұнда тәрбиенің, қамқорлықтың, жауапкершіліктің маңызы баса айтылған. Яғни, бір тараптың (малдың) жақсы болмауы, екінші тараптың (адамның) өміріне әсер етуі мүмкін. Сондықтан адамдар арасында да бір-біріне көмектесу, қолдау көрсету қажет екендігіне меңзейді.