Бұл мақал екі түрлі заттың, яғни иттің төсекке және есті адамның өсекке деген қатынасына байланысты.

«Итке төсек не керек» деген жолда иттің төсекке (яғни, жайлылыққа, сән-салтанатқа) мұқтаж еместігі айтылса, «Естіге өсек не керек» деген жолда есті адамның өсек айту мен естуіне мән бермейтіні көрсетіледі.

Мақалдың мағынасы – адам не болмаса жануардың жаратылысынан, табиғатынан туындайтын қажеттіліктер мен қызығушылықтардың бейнеленуі. Яғни, есті адам өсекке мән бермейді, ал ит төсекке мұқтаж емес. Бұл мақал адамдар арасында, әдетте, маңызы жоқ, тіпті зиян болып саналатын, сөздер мен әңгімелердің, өсектердің пайдасыздығын білдіреді.

Осылайша, мақалдан қарапайым нәрселердің арсында терең философия тұр: әркімнің ерекшеліктері мен қызығушылықтарына сәйкес, кейбір нәрселер әркімге қажет болмаса керек.