Бұл мақал ішкі сезімнің, яғни жастық, ашу-ызаның немесе толғаныстың сыртқа шықпай, адамның іште ғана "қайнағанын" білдіреді. Яғни, адам өзіндегі эмоцияларды, көңіл-күйді ешкімге көрсетпей, бірақ ішкі әлемінде ауыртпалықтарды, қиындықтарды сезініп жүр.

Мақалдың екінші бөлігінде "күресуге дәрмен жоқ" дейді, яғни адам өзінің қиындықтарына қарсы тұра алмай, амалсыздан теріс көңілде болып отыр. Бұл мақал жалпы өмірдегі күрделі жағдайларға, эмоциялардың шектелуіне, адамның кейде өз проблемаларын шешуде дәрменсіз сезінуіне сілтеме жасайды.

Сондықтан, бұл мақал адамдардың қиындықтарға тап болғанда, ішкі сезімдерін сыртқа шығара алмаған жағдайын сипаттайды.