Мақалдың мазмұны – аңқау, яғни naif, қарапайым адамдардың өздерінің жағдайын аңдамайтыны және оған алаңдамайтыны жайлы. Мұндағы "аңқау" сөзі – нағыз, таза, сондай-ақ кейде абайсыз, оңай аңдап, кейбір қиындықтарды немесе проблемаларды көрмейтін адамдарды сипаттайды.

Бұл мақалда "аңдамайды" деген сөз адамның не болып жатқанын түсінбеуін, ал "алаңдамайды" – жауапкершілік пен қиындықтарды сезінбеуін білдіреді. Яғни, адамның әлемде не болып жатқанын, өз іс-әрекеттерінің салдарын түсінбей, бейқам өмір сүретінін көрсетеді.

Мақал, жалпы алғанда, абай болудың, жағдайды түсінудің және жауапкершілік сезінудің маңыздылығын алға тартады. Адамдар өз әрекеттерін ойластырмай, салдарын ескермей тіршілік етсе, қиындықтарға тап болуы мүмкін екенін аңғартады.