Мақалдың мағынасы аңғал (яғни ықтимал, аңдамайтын) адамдардың қашу немесе қуылу жағдайында да, олардың жанында болатынын білдіреді. Яғни, аңғал адам, қандай жағдайда болмасын, өзіне серік табуға бейім, өйткені ол айналасындағы адамдарды немесе жағдайларды дұрыс бағалай алмайды.

Бұл мақалда аңғалдықтың екі жағы да көрсетілген: біріншісі - аңғалдың өзі, екіншісі - оны қоршаған орта. Аңғал адамдар өзгелерге әсер етуі мүмкін, сондай-ақ өздерінің қателіктерімен өзгелерді қиын жағдайға да әкелуі ықтимал. Мақал адамшылық, аңғалдық, сенімділік пен жауапкершілік сияқты қасиеттерді ойлауға үндейді.