Бұл мақалдың негізгі мағынасы - адамның сыртқы келбетінің (айдай ажар) немесе жақсы қасиеттерінің (мысалы, ақыл, парасат) нәпсі мен сезімдер (иттей нәпсі) арқылы бұзылуы немесе жойылуы туралы. Яғни, адамның ішкі дүниесінің, нәпсісінің әсерінен, сыртқы әдемілігі мен жақсы қасиеттері нашарлап кетуі мүмкін. Мақал адамды нәпсінің әсерінен сақ болуға, ішкі жан-дүниесін бақылауға шақырады. Сыртқы көрініс, яғни адамның ажары, тек сыртқы әлемге емес, өзінің ішкі күйіне де байланысты екенін көрсетеді.