Мақалдың мағынасы: "Үндемеген ит қабар" деп айтылғанда, үндемей жүрген, әрекет етпей немесе пікір айтпайтын адам өздерінің бір нәрсеге қатысты жағдайды түсініп, сезініп отырғанын білдіреді. Яғни, үндемей жүрген адамның да өзінің ішкі ойы, пікірлері бар, бірақ оларды айтпай отыр.

Бұл мақалдың астарында, кейде адамдардың үнсіздігі олардың біраз нәрсені білгенін немесе сезінгенін білдіруі мүмкін деген ой жатыр. Үнсіздік те бір айсбергтің көрінетін беті іспеттес, оның астында үлкен пікір мен сезім болуы мүмкін.