Бұл мақал адамның өзінің кемшіліктерін, осал тұстарын өзі айтып, оларды жайып салып, адамды өз-өзін жамандауға шақырады. Мақалдың мағынасы: егер адам өзіндегі нашар қасиеттерді танып, оларды үнемі айтып жүрсе, ол айналасындағылардың көзінде қадір-қасиетін жоғалтуы мүмкін. Яғни, өзіңізді жаман сипаттаған кезде, сіз басқалардың алдында да осындай қорланған жағдайға түсесіз. Адам өз-өзіне деген сенімділік пен өзін-өзі құрметтеуді жоғалтпауы керек, өйткені өзін жамандау басқа адамдардың да сізді теріс бағалауына әкелуі мүмкін.