Бұл мақалдың мәні — егер бір мәселе, жағдай немесе мәселе бойынша адамның өзі белсенділік көрсетпесе, онда оны орындауға немесе шешуге басқа біреудің мәжбүрлеуі мүмкін. Яғни, кейде адамның өз қалауымен жасалуы керек әрекеттер, егер оларды өзі орындамаса, сыртқы күш немесе жағдай арқылы орындалады. Мақалдағы "Құдай" мен "бұзау" метафора ретінде пайдаланылып, Алланың еркі мен адамға тән жауапкершілікті білдіреді. Қорыта айтқанда, адам әрдайым әрекет етуі тиіс, әйтпесе, өмірдің қиындықтары мен міндеттері оны өзіне қарай тартады.