Бұл мақал адамдардың немесе заттардың сыртқы келбетіне қарап, олардың ішкі күш-қуатын, мүмкіндіктерін, немесе қабілеттерін бағалаудың қаншалықты қате болуы мүмкін екенін білдіреді.

"Жылан" мен "кесіртке" - екеуі де жорғалаушылар, бірақ олардың табиғаты мен мінез-құлқы әртүрлі. Жыланның сыртқы бейнесі оған күшті, қауіпті болып көрінсе де, ол кейде өзі үшін қорғансыз мүмкіндіктері бар. Ал кесіртке, бір қарағанда әлсіз, одан да әлсіз көрінуі мүмкін, бірақ керек кезінде шапшаңдығы, икемділігі арқасында өзін қорғауы, өмір сүруі мүмкін.

Түсінік бойынша, кейде сыртқы көрініс немесе бірінші әсер адамның шынайы қабілеттеріне сәйкес келмейді. Мақал жастарды немесе адамдарды өз бағасы мен мүмкіндіктерін ішкі қасиеттеріне негіздеп, сыртқы факторларға бола асыра бағаламауға немесе кемсітуге шақырады.