Бұл мақал адамның өміріндегі мал-мүлік пен ақыл-сананың маңызын салыстырады.

1. **"Малға жарлылық - жарлылық"** деген бөлімде, егер адам мал-дүниесіне (яғни, байлық, шаруашылық) қатысты кедей болса, ол тек малдың басқа адамдармен салыстырғанда аздығын білдіреді. Мұнда мал-мүліктің болмауы, кедейліктің қалыпты жағдайы ретінде қабылданады.

2. **"Ақылға жарлылық - сорлылық"** деген бөлігінде ақыл-ой мен білімнің маңыздылығы сөз болады. Ақылды, білімді адам болып, өмірде жетістікке жету үшін, адамның ақыл-ойының кемдігі (яғни, білімнің, тәжірибенің немесе дағдылардың жетіспеушілігі) ең үлкен сорлылық деп есептеледі.

Жалпы алғанда, мақал мал-мүліктің жетіспеушілігі әдеттегі жағдай болса, ал ақыл мен білімнің жоқтығы адамның өміріндегі ең қиын және ауыр жағдай екенін көрсетеді. Сондықтан, адамға ақыл мен білімді дамыту, оны байыту маңыздырақ екендігін меңзейді.